گرش حظ از اقبال بودی و بهر

کدامش هنر باشد و رای و فن؟

جهاندیده را هم بدرند پوست

که سرگشته بخت برگشته اوست

زمانه نراندی ز شهرش به شهر

غرب را نکوهش کند خرده بین

که می رنجد از خفت و خیزش زمین