زمانه نراندی ز شهرش به شهر

جهاندیده را هم بدرند پوست

که سرگشته بخت برگشته اوست

گرش حظ از اقبال بودی و بهر

غرب را نکوهش کند خرده بین

که می رنجد از خفت و خیزش زمین

وگر زن کند گوید از دست دل