مصرع دوم · شماره 2که شکری ندانم که در خورد اوستشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1نفس می نیارم زد از شکر دوست#2که شکری ندانم که در خورد اوستانتخابشده3عطائی است هر موی از او بر تنم#4چگونه به هر موی شکری کنم؟#5ستایش خداوند بخشنده را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «سر آغاز» است.سطر پیشیننفس می نیارم زد از شکر دوست→سطر بعدیعطائی است هر موی از او بر تنم←