عطائی است هر موی از او بر تنم

نفس می نیارم زد از شکر دوست

که شکری ندانم که در خورد اوست

چگونه به هر موی شکری کنم؟

ستایش خداوند بخشنده را

که موجود کرد از عدم بنده را