مصرع نخست · شماره 29چو نافش بریدند روزی گسستشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.26ز غیبت مدد می رسد دم به دم#27نه طفل زبان بسته بودی ز لاف؟#28همی روزی آمد به جوفش ز ناف#29چو نافش بریدند روزی گسستانتخابشده30به پستان مادر در آویخت دست#31غریبی که رنج آردش دهر پیش#32بدار و دهند آبش از شهر خویش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 29 از «سر آغاز» است.سطر پیشینهمی روزی آمد به جوفش ز ناف→سطر بعدیبه پستان مادر در آویخت دست←