مصرع دوم · شماره 32بدار و دهند آبش از شهر خویششاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.29چو نافش بریدند روزی گسست#30به پستان مادر در آویخت دست#31غریبی که رنج آردش دهر پیش#32بدار و دهند آبش از شهر خویشانتخابشده33پس او در شکم پرورش یافته ست#34ز انبوب معده خورش یافته ست#35دو پستان که امروز دلخواه اوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 32 از «سر آغاز» است.سطر پیشینغریبی که رنج آردش دهر پیش→سطر بعدیپس او در شکم پرورش یافته ست←