فتاد آتش صبح در سوخته

بخواند از فضای برهمن خروس

خطیب سیه پوش شب بی خلاف

بر آهخت شمشیر روز از غلاف

به یک دم جهانی شد افروخته

تو گفتی که در خطه زنگبار

ز یک گوشه ناگه در آمد تتار