که حق ز اهل باطل بباید نهفت

چو دیدم که جهل اندر او محکم است

خیال محال اندر او مدغم است

نیارستم از حق دگر هیچ گفت

چو بینی زبر دست را زور دست

نه مردی بود پنجه خود شکست

زمانی به سالوس گریان شدم