چو بینی زبر دست را زور دست

خیال محال اندر او مدغم است

نیارستم از حق دگر هیچ گفت

که حق ز اهل باطل بباید نهفت

نه مردی بود پنجه خود شکست

زمانی به سالوس گریان شدم

که من زانچه گفتم پشیمان شدم