چه سود افتد آن را که سرمایه خورد؟

گرت چشم عقل است تدبیر گور

کنون کن که چشمت نخورده ست مور

به مایه توان ای پسر سود کرد

کنون کوش کآب از کمر در گذشت

نه وقتی که سیلابت از سر گذشت

کنونت که چشم است اشکی ببار