مصرع دوم · شماره 10که خود بیخ دشمن برآید ز بنشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.7بتا جور دشمن به دردش پوست#8رفیقی که بر خود بیازرد دوست#9تو با دوست یکدل شو و یک سخن#10که خود بیخ دشمن برآید ز بنانتخابشده11نپندارم این زشت نامی نکوست#12به خشنودی دشمن آزار دوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 10 از «حکایت» است.سطر پیشینتو با دوست یکدل شو و یک سخن→سطر بعدینپندارم این زشت نامی نکوست←