که می گفت شوریده دلفکار

تو بردار تا کس نیندازدم

تنم می بلرزد چو یاد آورم

مناجات شوریده ای در حرم

الها ببخش و به ذلم مدار

همی گفت با حق به زاری بسی

میفکن که دستم نگیرد کسی