به لطفم بخوان و مران از درم

الها ببخش و به ذلم مدار

همی گفت با حق به زاری بسی

میفکن که دستم نگیرد کسی

ندارد به جز آستانت سرم

تو دانی که مسکین و بیچاره ایم

فرو مانده نفس اماره ایم