دعای بد نکنم بر بدان که مسکینان

که بگذرند و به ابنای دهر بگذارند

طمع مدار ز دنیا سر هوا و هوس

که پر شود مگرش خاک بر سر انبارند

به دست خوی بد خویشتن گرفتارند

به جان زنده دلان سعدیا که ملک وجود

نیرزد آنکه وجودی ز خود بیازارند