به دست خوی بد خویشتن گرفتارند

طمع مدار ز دنیا سر هوا و هوس

که پر شود مگرش خاک بر سر انبارند

دعای بد نکنم بر بدان که مسکینان

به جان زنده دلان سعدیا که ملک وجود

نیرزد آنکه وجودی ز خود بیازارند