ترسمت ای نیکنام، پای برآید به سنگ

ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار

سفره یکروزه کرد، نقد همه روزگار

شیشه پنهان بیار، تا بخوریم آشکار

گر به قیامت رویم، بی خر و بار عمل

به که خجالت بریم، چون بگشایند بار