به که خجالت بریم، چون بگشایند بار

ترسمت ای نیکنام، پای برآید به سنگ

شیشه پنهان بیار، تا بخوریم آشکار

گر به قیامت رویم، بی خر و بار عمل

کان همه ناموس و بانگ، چون درم ناسره

روی طلی کرده داشت، هیچ نبودش عیار

روز قیامت که خلق، طاعت و خیر آورند