حاکمی بر زیردستان هر چه فرمایی رواست

و آنکه دید از حیرتش کلک از بنان افکنده ای

این دریغم می کشد کافکنده ای اوصاف خویش

در زبان عام و خاصان را زبان افکنده ای

پنجه زورآزما با ناتوان افکنده ای

چون صدف امید می دارم که للیی شود

قطره ای کز ابر لطفم در دهان افکنده ای