گر همه خلق به خصمی به در آیند و عداوت

خالق صبح و برآرنده خورشید منیری

حاجت موری و اندیشه کمتر حیوانی

بر تو پوشیده نماند که سمیعی و بصیری

چه تفاوت کند آن را که تو مولا و نصیری

همه را ملک مجازست بزرگی و امیری

تو خداوند جهانی که نه مردی و نه میری