مابین آسمان و زمین جای عیش نیست

ما خود چه لایقیم به تشریف اولیا؟

غم نیست زخم خورده راه خدای را

دردی چه خوش بود که حبیبش کند دوا

یک دانه چون جهد ز میان دو آسیا؟

عمرت برفت و چاره کاری نساختی

اکنون که چاره نیست به بیچارگی بیا