به هم برآمده آب از نهیب باد بهاری

گشاده بر دل عشاق مستمند کمین را

هزار ناله بیدل ز هر کنار برآید

چو پر کنند غلامان شاه، خانه زین را

مثال شاهد غضبان گره فکنده جبین را

مگر شکوفه بخندید و بوی عطر برآمد

که ناله در چمن افتاد بلبلان حزین را