که ناله در چمن افتاد بلبلان حزین را

به هم برآمده آب از نهیب باد بهاری

مثال شاهد غضبان گره فکنده جبین را

مگر شکوفه بخندید و بوی عطر برآمد

بیار ساقی مجلس، بگوی مطرب مونس

که دیر شد که قرینان ندیده اند قرین را

هزار دستان بر گل سخن سرای چو سعدی