که دل زاهد از اندیشه فردا برخاست

از زمین ناله عشاق به گردون بر شد

وز ثری نعره مستان به ثریا برخاست

عارف امروز به ذوقی بر شاهد بنشست

هر دلی را هوس روی گلی در سر شد

که نه این مشغله از بلبل تنها برخاست

گوییا پرده معشوق برافتاد از پیش