هر دلی را هوس روی گلی در سر شد

وز ثری نعره مستان به ثریا برخاست

عارف امروز به ذوقی بر شاهد بنشست

که دل زاهد از اندیشه فردا برخاست

که نه این مشغله از بلبل تنها برخاست

گوییا پرده معشوق برافتاد از پیش

قلم عافیت از عاشق شیدا برخاست