طمع مکن که درو بوی مهربانی نیست

گلیست خرم و خندان و تازه و خوشبوی

ولیک امید ثباتش چنانکه دانی نیست

دوام پرورش اندر کنار مادر دهر

مباش غره و غافل چو میش سر در پیش

که در طبیعت این گرگ گله بانی نیست

چه حاجتست عیان را به استماع بیان؟