علی الخصوص که سعدی مجال قرب تو یافت

که تا قیامت ازو در کتب نشان ماند

جهان نماند و اقبال روزگار تو باد

که نام نیک تو باقیست تا جهان ماند

حقیقت است که فکرت مع الزمان ماند

تو نیز غایت امکان ازو دریغ مدار

که آن نماند و این ذکر جایدان ماند