چنانکه شرط وصالست و بامداد کنار

چو طاعت آری و خدمت کنی و نشناسند

چرا خسیس کنی نفس خویش را مقدار؟

خنک کسی که به شب در کنار گیرد دوست

وگر به بند بلای کسی گرفتاری

گناه تست که بر خود گرفته ای دشوار

مرا که میوه شیرین به دست می افتد