ورت نماز برد، کیسه می برد طرار

اگر زمین تو بوسد که خاک پای توام

مباش غره که بازیت می دهد عیار

گرت سلام کند، دانه می نهد صیاد

به اعتماد وفا، نقد عمر صرف مکن

که عن قریب تو بی زر شوی و او بیزار

به راحت نفسی، رنج پایدار مجوی