به سوق صیرفیان در، حکیم آن را به

به چشم نقص نبینندم اهل استبصار

که من به جلوه گری پای زشت می پوشم

نه پر و بال نگارین همی کنم اظهار

که بر محک نزند سیم ناتمام عیار

هنر نمودن اگر نیز هست لایق نیست

که خود عبیر بگوید چه حاجت عطار