که من به جلوه گری پای زشت می پوشم

به عجز می کنم از حق بندگی اقرار

وگر به جلوه طاوس شوخیی کردم

به چشم نقص نبینندم اهل استبصار

نه پر و بال نگارین همی کنم اظهار

به سوق صیرفیان در، حکیم آن را به

که بر محک نزند سیم ناتمام عیار