وگر به جلوه طاوس شوخیی کردم

که شکر نعمت وی کردمی یکی ز هزار

چو بندگی نتواتنم همی به جای آورد

به عجز می کنم از حق بندگی اقرار

به چشم نقص نبینندم اهل استبصار

که من به جلوه گری پای زشت می پوشم

نه پر و بال نگارین همی کنم اظهار