المنهلله که هوای خوش نوروز

آن شد که به حسرت سرانگشت گزیدیم

دست فلک آن روز چنان آتش تفریق

در خرمن ما زد که چو گندم بطپیدیم

باز آمد و از جور زمستان برهیدیم

دشمن که نمی خواست چنین روز بشارت

همچون دهلش پوست به چوگان بدریدیم