که خویشتن زده ایم آبگینه بر سندان

کدام روز دگر جان به کار بازآید

که جان فشان نکنی روز وصل بر جانان؟

شکایت از دل سنگین یار نتوان کرد

ز دست دوست به نالیدن آمدی سعدی

تو قدر دوست ندانی که دوست داری جان

گر آن بدیع صفت خویشتن به ما ندهد