چگونه پیر جوانی و جاهلی نکند

بیار ساقی و ما را ز خویشتن بستان

زمان باد بهارست، داد عیش بده

که دور عمر چنان می رود که برق ایمان

درین قضیه که گردد جهان پیر جوان

نظاره چمن اردیبهشت خوش باشد

که بر درخت زند باد نوبهار افشان