به گرد همتش ادراک آدمی نرسد

نه گستریده چنین سایه بر بسیط جهان

بلند پایه قدرش چه جای فهم و قیاس

فراخ مایه فضلش چه جای حصر وبیان

که فهم برنتواند گذشتن از کیوان

برو محاسن اخلاق چون رطب بر بار

درو فنون فضایل چو دانه در رمان