ز شرم چون تو پریزاده می رود پنهان

تو را که گفت که برقع برافکن ای فتان

که ماه روی تو ما را بسوخت چون کتان

پری که در همه عالم به حسن موصوفست

به دستهای نگارین چو در حدیث آبی

هزار دل ببری زینهار ازین دستان

دل از جفای تو گفتم به دیگری بدهم