دل از جفای تو گفتم به دیگری بدهم

ز شرم چون تو پریزاده می رود پنهان

به دستهای نگارین چو در حدیث آبی

هزار دل ببری زینهار ازین دستان

کسم به حسن تو ای دلستان نداد نشان

لبان لعل تو با هر که در حدیث آید

به راستی که ز چشمش بیوفتد مرجان