بدین کمال نباشد جمال حورالعین

خدای تا گل آدم سرشت و خلق نگاشت

سلاله ای چو تو دیگر نیافرید از طین

نه در قبیله آدم که در بهشت خدای

چنین درخت نروید ز بوستان ارم

چنین صنم نبود در نگارخانه چین

مگر درخت بهشتی بود که بار آرد