به خاک پای خداوند روزگار، یمین

چو بیدبن که تناور شود به پنجه سال

به پنچ روز به بالاش بردود یقطین

ز روزگار به رنجم چنانکه نتوان گفت

بلی به یک حرکت از زمانه خرسندم

که روزگار به سر می رود به شدت و کین

دوای خسته و جبر شکسته کس نکند