ز روزگار به رنجم چنانکه نتوان گفت

پیاده باشم و دیگر پیادگان فرزین؟

چو بیدبن که تناور شود به پنجه سال

به پنچ روز به بالاش بردود یقطین

به خاک پای خداوند روزگار، یمین

بلی به یک حرکت از زمانه خرسندم

که روزگار به سر می رود به شدت و کین