آهسته رو که بر سر بسیار مردمست

نوبت به دیگری بگذاری و بگذری

دنیا زنیست عشوه ده و دلستان ولیک

با کس به سر همی نبرد عهد شوهری

این جرم خاک را که تو امروز بر سری

آبستنی که این همه فرزند زاد و کشت

دیگر که چشم دارد ازو مهر مادری؟