دیگر که چشم دارد ازو مهر مادری؟

آهسته رو که بر سر بسیار مردمست

این جرم خاک را که تو امروز بر سری

آبستنی که این همه فرزند زاد و کشت

این غول روی بسته کوته نظر فریب

دل می برد به غالیه اندوده چادری

هاروت را که خلق جهان سحر ازو برند