مر شوی کرده را نبود زیب دختری

فردا فصیح باشی در موقف حساب

گر علتی بگویی و عذری بگستری

ور صد هزار عذر بخواهی گناه را

مردان به سعی و رنج به جایی رسیده اند

تو بی هنر کجا رسی از نفس پروری

ترک هواست، کشتی دریای معرفت