که پیش طایفه ای مرگ به که بیماری

به هر درم سر همت فرو نمی آید

ببسته ام در دکان ز بی خریداری

من آبروی نخواهم ز بهر نان دادن

خدای در دو جهانت جزای خیر دهاد

که هر چه داد به اضعاف آن سزاواری

تو را که همت و اقبال و فر و بخت اینست