خدای در دو جهانت جزای خیر دهاد

ببسته ام در دکان ز بی خریداری

من آبروی نخواهم ز بهر نان دادن

که پیش طایفه ای مرگ به که بیماری

که هر چه داد به اضعاف آن سزاواری

تو را که همت و اقبال و فر و بخت اینست

به هر چه سعی کنی دولتت دهد یاری