دماغ پخته که من شیرمرد برناام

تو همچنان ز سر کبر بر ثریایی

خیال بسته و بر باد عمر تکیه زده

به پنج روز که در عشرت تمنایی

برو چو با سگ نفس نبهره بر نایی

اگر بود دلمومنچو موم، نرم نهاد

تو موم نیستی ای دل که سنگ خارایی