بس اعتماد مکن بر دوام دولت دهر

بخواهدت به ضرورت گذاشت یک بارش

چه سود کاسه زرین و شربت مسموم

دریغ گنج بقا گر نبودی این مارش

که آزموده خلق است خوی غدارش

نظر به حال خداوند دین و دولت کن

که فیض رحمت حق بر روان هشیارش