که فیض رحمت حق بر روان هشیارش

بس اعتماد مکن بر دوام دولت دهر

که آزموده خلق است خوی غدارش

نظر به حال خداوند دین و دولت کن

سپهر تاج کیانی ز تارکش برداشت

نهاد بر سر تربت کلاه و دستارش

گرت به شهد و شکر پرورد زمانه دون