سپهر تاج کیانی ز تارکش برداشت

که آزموده خلق است خوی غدارش

نظر به حال خداوند دین و دولت کن

که فیض رحمت حق بر روان هشیارش

نهاد بر سر تربت کلاه و دستارش

گرت به شهد و شکر پرورد زمانه دون

وفای عهد ندارد به دوست مشمارش