نهاد بر سر تربت کلاه و دستارش

نظر به حال خداوند دین و دولت کن

که فیض رحمت حق بر روان هشیارش

سپهر تاج کیانی ز تارکش برداشت

گرت به شهد و شکر پرورد زمانه دون

وفای عهد ندارد به دوست مشمارش

دگر شکوفه نخندد به باغ فیروزی